BUDDYZM : Ponadczasowa Rozkosz (twarda oprawa)

Ponadczasowa Rozkosz. Inspirujące pieśni mistrzów szangpa kagju zebrane przez Dziamgona Kongtrula Lodro Thaje.

Na przestrzeni dziejów przebudzone istoty wyrażały w spontanicznie śpiewanych wersach, zachwyt stanem, który stał się ich udziałem i który wykracza poza nawykowe, dualistyczne przeżywanie zjawisk. Niniejszy tom, obok pieśni oświecenia, przedstawia rzadkie spojrzenie na linię szangpa kagju, tradycję opartą głównie na nauczaniu dwóch kobiet – jogiń, które żyły w Indiach w X i XI wieku. Linia ta funkcjonowała poza oficjalnymi strukturami, przez wieki przenikając inne szkoły buddyzmu tybetańskiego i stała się zaczynem bezstronnego ruchu rime, który w XIX wieku oparł się na dwóch filarach, dzierżycielach nauk linii szangpa: Dziamjangu Khjentse Łangpo ze szkoły sakja i Dziamgonie Kongtrulu Lodro Thaje ze szkoły karma kagju. Niniejsze kompendium tantrycznych nauk zawiera również krótkie opisy życia każdego poety, historyczny zarys linii oraz zbiór pieśni pochwalnych ułożonych przez Dziamgona Kongtrula Lodro Thaje. To wartościowa lektura, ukazująca różnorodność Dharmy w Tybecie oraz bezstronną zasadę równości wszystkich linii przekazu, których miarą nie są otaczające je instytucje, lecz wcieleni buddowie – istota sukcesji przekazu z umysłu w umysł.


Z Wprowadzenia:

Ci, którzy są ciekawi historii Nigumy, szybko stają w obliczu porażki indyjskich i tybetańskich historyków – historia życia tej osobliwej kobiety, jednego z najbardziej niezwykłych mistrzów Indii, wydaje się nie być spisaną. Być może była dzikim, nieokiełznanym typem ukrytej jogini.
Z pewnością nie była w tym czasie znanym nauczycielem; choć na przykład Marpa odwiedzał Nigumę za każdym razem, gdy wyjeżdżał do Indii a po raz pierwszy uczynił to za radą Naropy. W biografii „Życie Marpy” odnajdujemy ślady tych spotkań:

>> Naropa powiedział: „Na brzegu zatrutego jeziora na południu, na terenie cmentarnych ziem Sosadwipa żyje Dżnianadakini (dakini Mądrości) Przyodziana Ozdobami z Kości. Ktokolwiek ją spotka, jest wyzwolony. Udaj się tam i poproś ją o tantrę Ćatuhpitha. Możesz tam też prosić o kusulu (cziö) lub jakiekolwiek nauki, jakich byś zapragnął”.

Po dotarciu do ziem cmentarnych Sosadwipia, Marpa spotkał joginię, której mieszkaniem była uczyniona z trawy kopuła. Ofiarując jej złotą mandalę, błagał o nauki. Z radością udzieliła mu pełnej inicjacji i ustnych instrukcji Ćatuhpithy.<<

Przytoczona opowieść relacjonuje najciekawsze spotkanie Marpy z dakinią mądrości (Dżnianadakini), Nigumą, która udzieliła mu pełnej inicjacji i nauczyła praktyki bóstwa zwanego Czterema Siedzibami Wadżry (Ćatuhpitha), nie wchodzącego w skład głównego korpusu jej nauk, a którą Kjungpo Naldzior przekazywał w ramach tradycji Szangpa. Niguma zajmuje takie samo miejsce w linii Przekazu Szangpa jak Tilopa w linii Przekazu Marpy, występując zaraz po Buddzie Wadżradharze (dzieląc tę pozycję z Sukhasiddhi).

Patronat medialny
» Portal Buddyjski "CyberSangha"